Νέο μέλος

Καλησπέρα κι από μένα και Καλή Χρονιά

Δημοσίευσηαπό Panagiotis Melas την 06 Ιαν 2018, 22:22

Καλησπέρα στην κοινότητα του ελληνικού Θεάτρου Σκιών (του Καραγκιόζη, δηλαδή)

Με χαρά μου βλέπω, τυλάχιστον σε αυτό το νήμα, μέλη νεαρής ηλικίας και μάλιστα κάποια από αυτά να είναι παιδιά ή έφηβοι.
Είναι πολύ σημαντικό αυτή η υπέροχη τέχνη να περνάει στις νεότρες γιενιές για να διατηρηθεί.

Λόγω ηλικίας, θέλω να θεωρώ τον εαυτό μου έναν από τους τυχερούς που μεγάλωσαν με σχεδόν αποκλειστική προσιτή διασκέδαση τον Καραγκιόζη. Παράλληλα, είμαι κι εγώ ένας 'ατυχος που στην παιδική μου ηλικία υπήρξα ένα από τα εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως εκατομμύρια, Ελληνόπουλα που η φτώχεια δεν μας επέτρεπε να έχουμε άλλη προσιτή διασκέδαση, εκτός από το Θέατρο Σκιών.

Μεγάλωσα στο Πασαλιμάνι, μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από τον μπερντέ του Χαρίδημου και ότι αναμνήσεις έχω από την τέχνη προέρχονται - στη συντριπτική τους πλειοψηφία - από τις παραστάσεις του αείμνηστου ζεύγους Χαρίδημου (του πατέρα Χρήστου και του γιου του Γιώργου). Στην περιοχή του Πασαλιμανιού, λίγο πριν από την πλατεία Αλεξάνδρας, υπήρχε βέβαια και ένας άλλος δημοφιλής καραγκιοζοπαίχτης, ο Μώρος, αλλά λόγω απόστασης, ο Χαρίδημος ήταν πιο προσιτός για τα παιδιά της γειτονιάς μου.

Στο σπίτι μας, ένα υπόγειο πέντε σκαλιά κάτω από την επειφάνεια του πεζοδρομίου, κάτω από ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι, στήναμε το δικό μας μπερντέ και δίναμε παραστάσεις για τα παιδιά της γειτονιάς στην ηλικία μας, φωτίζοντας το εσωτερικό της σκηνής με κεριά. Οι φιγούρες μας ήταν όλες αυτοσχέδιες και αυτοκατασκευαζόμενες.

Να σημειώσω επίσης ότι όταν μετακομίσαμε οικογενειακώς στο σπίτι μας στην Καλλιθέα, μαζί με τα υπάρχοντα της οικογένειας, εμείς τα παιδιά κουβαλήσαμε και όσες φιγούρες είχαμε καταφέρει να κατασκευάσουμε με τα χέρια μας, σκαλιστές από χαρτόνι. Ανάμεσά τους υπήρχε και μια τεράστια φιγούρα, δώρο του Χαρίδημου, φτιαγμένη κι αυτή μεν από χαρτόνι χοντρό, αλλά περίτεχνα στολισμένη με έγχρωμη ζελατίνα στα κενά του σκαλίσματος, που παρίστανε τον Μπαρμπα-Γιώργο Δήμαρχο. Δυστυχώς, αυτή η φιγούρα χάθηκε κάπου και δεν την έχω σήμερα να την δείχνω στο εγγόνι μου.

Σήμερα, και μετά από χρόνων προσπάθειες, έχω καταφέρει να περάσω, αρχικά στα παιδιά μου την αγάπη για τη τέχνη του Θεάτρου Σκιών και στη συνέχεια στον πεντάχρονο εγγονό μου. Με υπερηφάνια τον παρακολουθώ να εξελίσσεται σε έναν σύγχρονο "Χαρίδημο" ή "Σπαθάρη", ενώ ο γιος μου και πατέρας του φροντίζει να τον πηγαίνει τακτικά σε επιλεγμένες παραστάσεις των σύγχρονων καλλιτεχνών, οργώνοντας κυριολεκτικά την Αττική, πρφοκειμένου να τις παρακολουθήσουν.

Και κάτι άλλο, απευθυνόμενος στους νεότερους:
Κρατείστε ζωντανή αυτή την παράδοση και τέχνη. Με κάθε μέσον.
Αποτελεί γνήσια λαϊκή τέχνη, μακριά από τα εξεζητημένα φρου-φρου κι αρώματα των σαλονιών.
και σαν τέτοια, πξηγάζει από τον απλό λαό, ενώ ταυτόχρονα τον υπηρετεί πιστά.

Εύχομαι στην κοινότητα Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά.
Να είμαστε εδώ να συζητάμε για αυτή την υπέροχη παράδοση και τέχνη.
Όταν σφίγγουν το χέρι, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο
όταν χαμογελάνε, ένα μικρό χελιδόνι φεύγει μες απ᾿ τ᾿ άγρια γένειά τους

Γιάννης Ρίτσος-Ρωμιοσύνη
Εικόνα
Άβαταρ μέλους
Panagiotis Melas
Νέο μέλος
 
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: 06 Ιαν 2018, 17:40
Τοποθεσία: Καλλιθέα

Προηγούμενη

Επιστροφή στην Γνωριμία μελών

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron